สรุป WEEK 9

นาย พีรพัฒน์ เอ่งฉ้วน 61075948 เลขที่ 47

มีความเป็นดิจิทัล

การเติบโตของดิจิทัลในปี 1990 ทำให้ข้อมูลส่วนตัวได้รับการแปลงจัดเก็บและส่งเป็นดิจิทัล ทำให้ข้อมูลจำนวนมากถูกเก็บไว้ในฮาร์ดดิสก์ขนาดกะเล็กหรือการ์ดหน่วยความจำขนาดเล็กและยังเป็นสิ่งที่ช่วยให้สามารถส่งข้อมูลได้ทันทีผ่านทางสายเคเบิลและดาวเทียม
เกิดการหลอมรวมกันทางเทคโนโลยี หรือการรวมกันของข้อมูลในรูปแบบต่างๆ (ข้อความเสียงและภาพ) เป็นระบบหนึ่งเดียว

ก่อให้เกิดการปฏิสัมพันธ์

เนื่องจากเป็นการสื่อสารสองทางที่ส่งเสริมให้ผู้ส่งสารและผู้รับสารมีปฏิสัมพันธ์กันอย่างง่ายดายและรวดเร็ว ทำให้เกิดการมีส่วนร่วมในการสื่อสารมากขึ้น

มีลักษณะเป็นไฮเปอร์เท็กซ์

ไฮเปอร์เท็กซ์ หรือ ลิงก์ เป็นคุณสมบัติทั่วไปของสื่อใหม่

ก่อให้เกิดเครือข่ายทั่วโลก

ความเป็นดิจิทัล เอื้อให้ผู้ใช้สื่อมีปฏิสัมพันธ์กันทั่วโลกทำให้เกิดการสร้างเครือข่ายในระดับต่างๆ

ก่อให้เกิดโลกเสมือนจริง

การเข้าถึงข้อมูลข่าวสารและการไหลเวียนของข้อมูลที่รวดเร็วทำให้ผู้ใช้สื่อมีโอกาสนำเสนอตัวเองในแบบที่ตนเองเห็นว่าเหมาะสมในโลกเสมือนจริง

ก่อให้เกิดการจำลอง

ธรรมชาติของสื่อใหม่ที่เกิดขึ้นจากเทคโนโลยีดิจิทัล ก่อให้เกิดการจำลองที่ทำให้ผู้ใช้สื่อเกิดประสบการณ์ที่สมจริง

เป็นการสื่อสารสองทาง

ผู้รับสารสามารถตอบโต้ต่อทั้ง “ตัวข่าวสาร” และ “ผู้ผลิต/ผู้ส่งข่าวสาร” ผู้รับสารจึงกลายเป็นผู้รับสารที่ active

ง่ายต่อการเข้าถึงและแพร่กระจายสารสนเทศ

ก่อให้เกิดการเรียนรู้ที่ต่อเนื่องเอื้อต่อการบูรณาการ

เอื้อต่อการบูรณาการ

เอื้อต่อการสร้างชุมชม

ง่ายต่อการเคลื่อนย้าย พกพาสะดวก

มีลักษณะที่หลอมรวมกัน

ปฏิบัติงานร่วมกันได้

ประมวลเนื้อหาจากหลายแหล่งมาไว้รวมกัน

เพิ่มความหลากหลาย เพิ่มทางเลือก และ Long Tail

ผู้รับสาร/ผู้รับสาร กลับมาประสานกันอีกครั้ง

ส่งเสริมการรวมกลุ่มกันทางสังคมและการร่วมมือกันทางไซเบอร์

การเกิดวัฒนธรรมแบบรีมิกซ์

การเปลี่ยนจากผลผลิต มาสู่บริการ

สื่อใหม่เป็นสื่อที่อนุญาตให้ผู้รับสารเป็นผู้เปลี่ยนแปลงเนื้อหา

เกิดปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้ส่งกับผู้รับข่าวสาร
เกิดการแบ่งปันข้อมูลและความรู้ในชุมชน และเกิดการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
เกิดการร่วมมือกันในทุกระดับ ส่งผลให้เกิดการพัฒนาประเทศได้อีกระดับ
เสริมสร้างพลังให้แก่ประชาคม และเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ ที่ภาครัฐและเอกชนดำเนินการมากขึ้น